Ακρόπολη

Ο φυσικά οχυρός λόφος της Ακρόπολης των Αθηνών  κατοικήθηκε ήδη από τη Νεολιθική εποχή, ενώ τον 13ο αι. π.Χ., κατά τη διάρκεια της Μυκηναϊκής περιόδου, τειχίστηκε και έγινε η έδρα του τοπικού ηγεμόνα. Τον 6ο αι. π.Χ., ως το σημαντικότερο ιερό της πόλης αφιερωμένο πρωταρχικά στην προστάτιδα θεά Αθηνά, η Ακρόπολη απέκτησε τους πρώτους μνημειακούς ναούς και άλλα κτήρια, ενώ οι πιστοί ανέθεσαν πλήθος αφιερωμάτων, όπως μαρμάρινα αγάλματα κορών, ιππέων, καθώς επίσης πολυάριθμα πήλινα και μετάλλινα αγγεία και ειδώλια. Οι ανίδρυση κτηρίων και αφιερωμάτων συνεχίστηκε έως τη Ρωμαϊκή περίοδο.

Τα οικοδομήματα που δεσπόζουν σήμερα στον Ιερό Βράχο, τα μνημειώδη Προπύλαια, ο Παρθενών, το Ερέχθειο και ο ναός της Αθηνάς Νίκης ανεγέρθησαν τον 5ο αι. π.Χ. με πρωτοβουλία του Περικλή, του εμπνευσμένου πολιτικού ηγέτη που κατέστησε την Αθήνα ηγεμονική δύναμη μεταξύ των Ελληνικών πόλεων – κρατών. Τα μνημεία του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή αποτελούν την τέλεια προσαρμογή αρχιτεκτονικών τύπων στο φυσικό περιβάλλον και συμβολίζουν το απόγειο της πολιτικής, οικονομικής και καλλιτεχνικής ακμής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Η ιστορία της Ακρόπολης των Αθηνών δεν περιορίζεται στην αρχαιότητα, αλλά υπήρξε μακραίωνη και τα μνημεία της υπέστησαν πολλές μετασκευές με την επικράτηση του Χριστιανισμού, στην περίοδο της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας.